تفاوت روغن گیربکس اتومات و دستی
در مقاله ی پیش رو تفاوت روغن گیربکس اتومات و دستی را بازگو می کنیم. شاید شما هم این پرسش را داشته باشید، که آیا روغن جعبه دنده برای تمام خودرو ها یکسان است؟ خیر. روغن گیربکس اتوماتیک و دستی با وجود هدف مشترکِ روانکاری، از پایه تا ویژگی های فنی تفاوت های بنیادینی دارند، که استفاده از هر کدام به جای دیگری منجر به خرابی جدی و پرهزینه می شود.
روغن گیربکس دستی با غلظت بالاتر عمدتا بر روانکاری و حفاظت فیزیکی از چرخ دنده ها در برابر فشار و سایش تمرکز دارد. در مقابل، سیال روان کننده گیربکس اتوماتیک که رقیق تر و اغلب به رنگ قرمز است، نقش سیال هیدرولیک را هم ایفا می کند و مسئولیت انتقال قدرت، تعویض نرم دنده ها و خنک کاری بیشتر را بر عهده دارد.
در ادامه وجه تفاوت های این دو سیال آمده است، مقاله ی ما را از دست ندهید.
وجه تفاوت روغن گیربکس اتومات و دستی
تفاوت روغن گیربکس اتومات و دستی، متعدد و مختلف است. انتخاب روغن مناسب برای جعبه دنده، یکی از مهمترین تصمیمات در نگهداری خودرو می باشد. بسیاری از رانندگان می دانند که روغن موتور باید تعویض شود، اما اهمیت این سیال و تفاوت بنیادی بین نوع مورد استفاده در گیربکس های اتوماتیک و دستی را دست کم می گیرند.
استفاده از متریال نادرست نه تنها عملکرد گیربکس را مختل می کند، بلکه با خرابی زودرس، تعمیرات بسیار پرهزینه و حتی تعویض کامل سیستم همراه است. از جمله این تفاوت ها عبارتند از؛
１. عملکرد و وظایف اصلی:
- روغن گیربکس اتوماتیک (ATF):
تفاوت روغن گیربکس اتومات و دستی مرتبط به عملکرد و وظایف این دو سیال است. این ماده تنها یک روان ساز نیست؛ بلکه در نقش ماده هیدرولیک هوشمند به کار می رود. در سیستم های اتوماتیک مسئولیت تعویض دنده ها، قفل کردن مبدل گشتاور و فعال سازی کلاچ های داخلی را بر عهده دارد. ATF همان مایعی است، که این فشار هیدرولیک را ایجاد و منتقل می کند.
- روغن گیربکس دستی (واسکازین):
وظیفه اصلی آن، محافظت فیزیکی از چرخ دنده ها در برابر سایش و فشار های شدید ناشی از درگیری مستقیم آن ها است. در جعبه دستی، راننده به صورت مکانیکی دنده ها را جا به جا می کند و نیرو به صورت مستقیم بین چرخ دنده های فلزی منتقل می شود. این تماس فلز با فلز، فشار موضعی بسیار بالایی ایجاد می گرداند.
２. گرانروی (ویسکوزیته) و غلظت:
- روغن گیربکس اتوماتیک (ATF):
تفاوت روغن گیربکس اتومات و دستی مرتبط به گرانروی و غلظت آن ها است. ATF، رقیق تر و روان تر می باشد. این ویسکوزیته پایین برای چند دلیل حیاتی هستند. اولا، امکان پمپاژ سریع و آسان توسط پمپ روغن را فراهم می سازد، تا فشار هیدرولیک لازم بلافاصله ایجاد شود. ثانیا، باعث کاهش مقاومت داخلی و افزایش بازدهی انتقال قدرت می شود.
- روغن گیربکس دستی (واسکازین):
سیال دستی عموما غلیظ تر هستند. این غلظت بالاتر برای ایجاد یک لایه ضخیم و محافظ (فیلم روغن) بین چرخ دنده ها ضروری است. این لایه باید تحت فشار های بسیار زیاد و تنش های برشی ناشی از؛ درگیری دنده ها پایدار بماند و از تماس مستقیم سطوح فلزی جلوگیری می کند. غلظت بالا همچنین به ماندگاری بهتر روغن در محل تماس کمک می گرداند.
３. افزودنی های شیمیایی:
- روغن گیربکس اتوماتیک:
· ضد کف: از تشکیل حباب در روغن جلوگیری خواهد کرد. حباب ها، عملکرد سیستم هیدرولیک را کاملا مختل می سازند.
· اصلاح کننده اصطکاک: بررسی تفاوت روغن گیربکس اتومات و دستی، انتخابی بهتر پیش روی شما قرار می دهد. این مواد حیاتی، میزان اصطکاک بین صفحات کلاچ های داخلی گیربکس اتوماتیک را دقیقاً کنترل می کنند، تا تعویض دنده ها نرم، بدون لرزش و در زمان مناسب انجام شود.
· پاک کنندگی و ضد اکسیداسیون: به دلیل گرمای زیاد تولیدی در سیستم های اتوماتیک، این افزودنی ها از تشکیل لجن، رسوب و اکسید شدن سریع روغن جلوگیری خواهند کرد.
- روغن گیربکس دستی (واسکازین):
· افزودنی های ضد فشار شدید: مهم ترین افزودنی در روغن دستی است. این مواد در شرایط فشار و حرارت بالا با سطح فلز واکنش شیمیایی داده و یک لایه محافظ سخت و پایدار ایجاد می گرداند، که از جوش خوردن و ساییدگی ریزه های فلز روی دنده ها جلوگیری می کند.
· ضد خوردگی: تفاوت روغن گیربکس اتومات و دستی، شما را با خاصیت ها و ویژگی های این دو محصول آشنا می گرداند. از زنگ زدگی و خوردگی قطعات به ویژه در گیربکس های دارای قطعات از جنس مس یا برنج، محافظت می نماید.
سخن آخر
در مقاله ی بالا درباره تفاوت روغن گیربکس اتومات و دستی توضیح دادیم. اگر در انتخاب این سیال گیج و سردرگم شده اید، با ما کارشناسان ما در سایوت گفت و گو گردانبو. آن ها شما را در انتخاب سازگارترین نوع این ماده راهنمایی می گردانند.
شما عزیزان می توانید جهت کسب اطلاعات بیشتر به سایت سایوت مراجعه نمایید.